سلام آقا یا خانم مسئول ...
خوب هستید ؟
خانواده محترم چی ، خوبن ؟
ما هم خوبیم ، الهی شکر ...
نفسی میاد و میره ، ولی تا کی ، نمی دونم ...
گفتم که چند نکته ای رو من باب درد دل باهاتون در میان بگذارم ...
موافقید ؟
خب ، حالا که موافقید ... بسم الله الرحمن الرحیم ...
*
*
*
*
*
*
این فرمایشات امام خمینی (رحمة الله علیه) رو به یاد دارید ؟

* شما طبقه جوان برومند زاغه نشین ، بر آن اشخاص کاخ نشین شرافت داريد ، و شما هستید که اسلام را حفظ کردید.
* یک موی سر این کوخ نشینان و شهید دادگان به همه کاخ ها و کاخ نشینان جهان شرف و برتری دارد.
* این پایین شهري ها و این پابرهنه ها _ به اصطلاح شما! _ اینها ولی نعمت ماها هستند.
* اگر همراهی این توده های محروم نبود ، حکومت نمی توانست برقرار باشد.
* اگر نبود / این / همت این محرومان و همت این روستاییان و همت این جنوب شهری ها ، اگر نبود این ، نه رژیم سابق ظلمش از بین رفته بود و نه ما در مقابل مشکلات می توانستیم مقاومت کنیم.
* آنهایی تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند .
-------------------------------------------------------------------------------------------------
این صحبتهای امام خامنه ای (روحی فداک) رو چی ، شنیدین :
sayyed%20Khorasani%20%D8%B3%DB%8C%D8%AF%20%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C-small.jpg)
« اسم اسلام و اسم ولایت کافی نیست ... زبان و بازو و راه و کار، باید زبان و بازو و راه و سبک کار امیرالمؤمنین علیه السلام باشد. امیرالمؤمنین برای خدا و در راه خدا کار می کرد. به درد مردم می رسید، مردم را دوست می داشت و خدمت به آنها را وظیفه خود می دانست. با این که حکومت او در جهت خدمت به مستضعفان بود، به این اکتفا نمی کرد. شب ها هم تنها و به صورت فردی به کمک یکایک مستضعفان می رفت. این زندگی امیرالمؤمنین علیه السلام است، در نظام ما، هر حرکت و سیاست و قانون و تلاش، باید در خدمت مردم مستضعف و محرومی باشد که حکومت طولانی و بلند مدت طاغوت ها، آنها را از جهات مختلف به استضعاف و ضعف دچار کرده است. این راه ماست. این آن راهی است که امیرالمؤمنین علیه السلام پیمود. این آن راهی است که امام و معلم و رهبر عظیم الشأن این انقلاب، آن را از علی علیه السلام درس گرفت و پیش پای ما گذاشت. باید در آن راه حرکت کنیم ».
--------------------------------------------------------------------------------------------------
« مسؤولین نظام ... باید مراقب باشند از عوارضی که در نظام های طاغوتی و غیرمردمی، بیماری همه گیر کارگزاران است، خود را با دقت و وسواس دور نگه دارند؛ بیماری رفاه زدگی و عشرت طلبی، بیماری زد و بند نامشروع و فساد مالی و اداری، بیماری تکبر و دوری از مردم، بیماری دسته بندی های ناسالم و ترجیح مقاصد باندی بر مصالح عمومی و امثال این ها که ابتلای به آن، مانند موریانه، پایه های هر نظامی را سست و پوک می کند. یا دل سپردن به سنت های طاغوتی و رغبت به احیای آنها و بی تفاوتی یا بی اعتنایی به ارزش های اسلامی و انقلابی که دل را می میراند و نشاط و شوق خدمت به مردمی را که مخلصانه جان و مال خود را در راه انقلاب داده اند، سلب می کند و آنان را ناامید و غمگین می سازد ».
--------------------------------------------------------------------------------------------------
خب ، اون نکته ای که من باید بهش اشاره کنم اینه که ، بنده قصد ندارم خدمات صادقانه ی شما رو زیر سوال ببرم و اصلا در چنین مقامی نیستم ، ولی خدا وکیلی تا حالا فکر کردین که توی مسئولیت هایی که دارین و داشتین ، چقدر صادقانه ، چقدر مخلصانه و چقدر برای رضای خدا و بدون ریا و برای این ملت که همه ی دار و ندار نظام هستن ، کار کردین ؟ تبعیض چی ؟ قائل شدین ؟ پارتی بازی ؟ کردین ؟ اگه نکردین که دمتون گرم و انشالله که اجر بزرگی نزد خدا دارین ولی اگه مرتکب شدین ! آیا به فکر جبرانش هستین ؟
مردم ما الان توی تنگناهای فراوونی هستن و جا برای خدمت کردن زیاده ، آقا یا خانم مسئول ! بیدار باش !
لطفا ......
نکته آخر : شهدای ما برای نظامشون ، برای مردمشون و برای کشورشون ، از جونشون ، از جوونیشون گذشتن ، تا نظام در اوج سربلندی ، تا مردم در اوج رفاه و تا کشورشون در اوج آزادگی قرار داشته باشه ، شما واسه نظام و مردم و کشورتون چیکار میکنید ؟ از جونتون هم میگذرین ؟

اگه قبول کنیم که شهدا بر اعمال ما شاهد و ناظرن ، کارا درست میشه ...
آخه تو قیامت یا شفاعت میکنن یا شکایت ... از کدوم دسته خواهیم بود ؟
